هارون او را زندان كرد ، و يكى از وزراء او عبد اللّه را شهيد نمود . هارون محمد بن يحيى بن عبد اللّه بن حسن بن حسن ( ع ) را نيز زندانى كرد و در زندان از دنيا رفت و حسين بن عبد اللّه بن اسماعيل بن عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب را آنقدر با تازيانه زد تا ديده از جهان فروبست . در زندان هارون اسحاق بن حسين بن زيد بن حسن ( ع ) از دنيا رفت . و عباس بن محمد بن عبد اللّه بن على بن الحسين ( ع ) وارد بر هارون شد ، هارون بعباس گفت : « يابن الفاعلة ! . . . » ( اى مادر . . . ! . . . ) عباس گفت : آن زن مادر تو است . هارون دستور داد با عمود آهنين بر سرش زدند و او را شهيد ساختند . موسى بن جعفر ( ع ) و هارون الرشيد قرآن كريم پيشوايان را دو قسمت كرده است : راهنمايان و رهبران حق و هدايت ، و رهبران باطل و گمراهى : خداى متعال ميگويد : « وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ » ( 73 انبياء ) : پيغمبران را رهبرانى قرار داديم كه مردم را بامر ما هدايت كنند ، و به آنها دستور انجام كارهاى خير و بپاداشتن نماز و دادن زكات را داديم و آنان ما را عبادت ميكنند . اين صفات مخصوص على ( ع ) و رهبرانى بود كه از اولاد او بودند . خداى تعالى جاى ديگر ميگويد : « وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ » ( 40 قصص ) : فرعون و اطرافيانش را پيشوايانى قرار داديم ، كه دعوت به آتش كنند ، و روز قيامت يارى نشوند . اين صفات مخصوص رشيد ، و همفكران او از خاندان اميه و بنى عباس است . با اين مقدمه مبارزه بين حضرت موسى بن جعفر ( ع ) و هارون الرشيد مبارزه حقيقى و واقعى است . امامى دعوت بسوى خدا و بهشت مىكند و رهبرى دعوت بسوى شيطان و گمراهى ، آيا ممكن است اين دو هدف متضاد متحد شود ؟ ! اگر به صورت ظاهر سهل‌انگارى و تبسم و سكوت است ، مانند آتش است كه زير خاكستر باشد و تا موقعى كه قلب با بغض و كراهت آميخته است اين آتش گرم است . براى روشن شدن مطلب داستان زير را مطالعه فرمائيد : در عيون اخبار الرضا ( ع ) ص 93 طبع 1377 نقل شده كه مأمون گفت :